پس از پایان زیارت جاذبه های حرم که به سبب وجود حضرت رنگ وبوی معنوی گرفته اند توجهت را به سمت خویش معطوف می دارندو آنچه می بینی ارادتی است که ارادتمندانش از سر عشق گذاشته اند و رفته اند و خواسته اند بماند تا پیامی برای آیندگان باشد:از فرهنگ وتمدن و ایمان و باورهایشان که از عمق جان بر اشیاء بی جان دمیده اند و به آنان یارای سخن گفتن در عین سکوت داده اند.

بسم رب المهدی

سلام به همه ی دوستانم

من برگشتم ولی خب دلم هنوز اونجاست وقتی تو اتوبوس نشستم وبه گنبد آقا خیره شده بودم وداشتم همینطور لحظه لحظه ازش دور میشدم احساس کردم که واقعا یه چیزی تو حرم جا گذاشتم یه چیزی که داشتم ازش دور می شدم و منو می کشید به طرف خودش

خیلی سخت بود لحظه ای که دل کندم واومدم سفر امسال با همه ی سال ها فرق می کرد برام یه چیز دیگه بود

همه دوستان وب رو یادم بود و وقتی روبروی ضریح آقا وایساده بودم همه اتون رو یاد کردم و از طرف همه زیارت کردم وسلام دادم و نماز خوندم

امیدوارم نصیب همه بشه

خیلی قشنگ بودم خیلی

احساسم رو نمیتونم بنویسم